Fiep kon toen ze op de lagere school zat al heel leuk tekenen. Vooral leuk dus, want ze probeerde altijd grappige dingetjes te tekenen. Als ze bijvoorbeeld een schaatsenrijdertje tekende dan gaf ze hem een sjaaltje om zijn nek dat vrolijk achter hem aan wapperde. Ook toen ze wat ouder werd bleef ze zoeken naar gekke dingen om te tekenen. Zo maakte ze op de middelbare school (ze was toen een jaar of 14) tekeningetjes van haar leraren en leraressen en ook van haar klasgenoten. Iedereen kon de getekende personen direct herkennen aan de manier van lopen of aan hun manier van kijken, hoe hun haar zat, enz. Fiep tekende precies dat wat opvallend was aan iemand.

De vader van Fiep was onderwijzer op de lagere school in Zaltbommel. Fiep zat ook op die school en kwam een jaar bij haar vader in de klas. Dat vond ze erg leuk want ze was erg dol en trots op haar vader. Na de lagere school ging Fiep naar de HBS in Zaltbommel. Daar tekende ze tijdens de lessen haar boeken en schriften vol met karikaturen van de leraren. Ze maakte niet alleen grapjes in haar tekeningen, maar haalde ook graag streken uit met de leraren. Een keer had ze een hele grote strik boven op haar hoofd gezet. Fiep had kort haar dus het stond beslist idioot. Heel uitdagend ging ze met die grote strik op vooraan in de klas zitten. En dan maar wachten tot de juf er wat van zou zeggen en boos zou worden. Dat gebeurde natuurlijk en Fiep werd de klas uitgestuurd. Toen een vriendinnetje een keer op school moest nablijven en strafregels moest schrijven, haalde Fiep haar tennisracket van huis en sloeg snoepjes door het openstaande raam de klas in, zodat haar vriendinnetje wat lekkers te eten had.

>> volgende